Edgar Allan Poe escribe un relato titulado “O gato negro” que é a próxima lectura colectiva na nosa biblioteca.
É unha obra de profundo dramatismo, onde se conxugan descripcións escalofriantes, de fondo contido psicolóxico, revolvendo na mente e nos sentimentos dunha persoa que está esclavizada polo alcol. A transformación dun ser humano, sensible e piadoso, nun cruel individuo carente de sensibilidade ante a dor allea, que resulta ser ao fin, a vítima das súas propias accións.Un gato negro, obxecto do seu sadismo, padecerá horribles tormentos antes de ser asasinado polo seu propio dono, quen ese mismo día sufrirá o incendio da súa vivenda.Obra da casualidade, ou non, outro gato negro, moi semellante ao anterior, irrumpirá na vida do protagonista, con algún fin misterioso e vengativo.
Quérovos mostrar o traballo realizado por Alexander Mirabal e Diego Nasello para a materia de Linguaxe Visual 3 da carreira de Diseño en Comunicacion Visual da Facultade de Belas Artes de La Plata, realizado en 2006. Hay moito esforzo, moitos debuxos, moitas horas frente ao pc… que a nós sérvenos para comparar a linguaxe literaria e a linguaxe cinematográfica de animación.
Este relato si que merece a pena xa que mantén unha tensión ata o último momento e ademáis non esperas que a historia remate dese xeito. Gustounos.
Gustoume moito.
Gústame moito. Gústame Edgar Allan Poe, ademais, non se fai tan pesado como o gato branco, pero é algo macabro. Gústame moito esa historia psicolóxica, de obsesión.. dá algo de inquietude. Vamos, que moi ben.
Sen dúbida, este relato gustoume máis co gato branco.É algo “macabra” a historia en si,pero fíxome que o lera sen despitarme nalgún momento.Non dá medo,pero é curioso o argumento.
Gustoume moito aínda que non me gustan os contos largos, pero estaba moi ben argumentado e con boa imaxinación.
Estuvo bien, ¡¡¡ pero fue demasiado cruel !!!
Estuvo bien.Me gustó más que el gato blanco, fue algo sangriento,cada página que leías tenía mucha intriga y misterio .
non deu tanto medo pero estivo ben